Verkiezingsdrukwerk werkt
Onlangs was ik op BUMP, een ééndaags designfestival georganiseerd door Devine, de
bacheloropleiding ‘Digital Design & Development’ van de school of arts van HOGENT en Howest. BUMP verenigt een eclectisch allegaartje aan designers, coders en art directors en is een absolute aanrader voor elke grafisch en andersoortige ontwerper. Een uitstekende gelegenheid dus om mijn agenda voor de dag vrij te maken en naar het immer sympathieke Kortrijk te trekken.
The long-form content renaissance
Annie Corser, trend forecaster bij Stylus (UK) had het in haar sessie ‘decoding trends’ over allerhande (micro-)trends die op de socials circuleren en het jong gen-Z geweld aan het schermpje gekluisterd houden. Als wat-verder-in-het-leven-staande gen-X’er weet je die dingen onderhand wel te relativeren. Wat vandaag ‘on trend’ is, is morgen alweer vergeten. Dus, who cares… Toch was er één bullet op de slides van Annie die mijn aandacht trok. Onder de goedgevonden noemer ‘The long-form content renaissance’ voorspelt Annie statig de terugkeer van de ietwat meer uitgebreide, langere content en de hernieuwde interesse in gedrukte magazines. “58% van de lezers in de UK en 47% van de mensen in de VS lezen liever een gedrukt magazine”, aldus Annie Corser. De revival van print is een reactie op wat men ‘TikTok brain death’ is gaan noemen. Het niet-aflatende, door een algoritme gedirigeerde, afstompende scrollen geeft de gebruiker het gevoel dat het eigen denkvermogen in sneltreintempo verschrompelt en de maximaal haalbare aandachtspanne krimpt tot iets wat dient opgemeten worden in tienden van een seconde. Als hard core print adepten zijn wij natuurlijk al veel langer vertrouwd met de heilzame werking van het gedrukte medium. Ons hoef je niet te overtuigen. Toch sta ik soms zelf nog te kijken van wat print kan bewerkstelligen…
Gediversifieerde aanpak
Verkiezingsdrukwerk is lang het voorwerp geweest van menig gevloek en gesakker. En niet onterecht. Onze brievenbus werd volgepropt met ongevraagde partijstandpunten en op elk kruispunt ontstond een wildgroei aan verkiezingsaffiches van bedenkelijke creatief allooi. Die tijden zijn voorbij. Voortaan slijpen partijen hun messen op sociale media en bestoken ze onze feed met hun holle verkiezingsslogans. Van uiterst links, tot uiterst rechts… de gretigheid waarmee politici hun campagnemiddelen versluizen naar niet-Europese mogols is ontstellend. Toch groeit ook bij de slimme jongens en meisjes van de campagneteams het besef dat een lawine aan posts op Facebook en Instagram niet heilig makend is en een meer gediversifieerde aanpak zich opdringt.
Een ‘echte’ brief
Het resultaat daarvan kreeg mijn eigen dochter, die voor het eerst moest gaan stemmen, in de bus. Een aan haar persoonlijk geadresseerde brief. Geen schreeuwerige slogans op de envelop, maar een serieus uitziende ‘echte’ brief. Haar reactie was veelzeggend. Een verwonderd blik, beetje vertwijfeld ook. “Waarom krijg ik een brief?”, was de eerste vraag. Na wat ouderlijke omkadering dat het gaat om een politieke partij die zich aan haar wil voorstellen, ging dochterlief aan de keukentafel zitten om de desbetreffende brief behoedzaam open te maken en de inhoud aandachtig door te nemen. Uiteindelijk werd het pamflet geklasseerd als zijnde niet van de juiste, politieke strekking, maar de aandacht die het document kreeg, hoefde niet opgemeten te worden in tienden van een seconde maar in volle minuten. Hierbij dus een warme oproep aan onze lokale mandatarissen om voor de komende verkiezingen in oktober te kiezen voor een meer gediversifieerde aanpak. Niet alleen kunt u op die manier onze lokale media- en printbedrijven een deel van de koek gunnen, het werkt nog ontstellend goed ook. Vraag maar aan mijn dochter.