Valt de LabelExpo Europe misschien in eigen zwaard?
VERPAKKINGSMEDIA – De 40e LabelExpobeurs in Brussel had natuurlijk 40.000 bezoekers moeten scoren; een terechte jubileumverwachting, gezien geregelde stijgingspercentages in de afgelopen jaren.
2013 noteerde 11% meer bezoekers, 2015 een plus van 12,4% en 2017 een ‘magere’ 5,6% bezoekers. Met 37.903 bezoekers in 2019 werd dat maar +0,5% ‘door het slechte weer’, volgens organisator Tarsus. De aanstormende DRUPA zal ook neerwaartse invloed hebben gehad. Meer signalen etaleerden LabelExpo’s stilstand: te veel onbezet beursoppervlak en weinig beursbordjes ‘verkocht’ op apparatuur, ondanks juichende verkoopberichten van sommige exposanten.
Tarsus wacht niet af
De inzakkende bezoekersscores doen niet alleen de organisator pijn, maar ook de exposanten. Tarsus wacht ‘de bui’ niet af en start in 2021 niet voor niets -gelijktijdig met de LabelExpobeurs op hetzelfde terrein- de parallelbeurs ‘BrandPrint’; bedoeld voor drukkers van alle soorten promotiemateriaal voor merkeigenaren.
BrusselsExpo-beursterrein biedt voor een ‘BrandPrint’-uitbreiding nog 10.035m² ruimte in hal 1 plús een effectiever gebruik van hal 11, waar dit jaar de ‘Flexible Packaging Arena’ een zieltogend bestaan leed. ‘BrandPrint Europe 2021 gaat dus tweejaarlijks concurreren met promotieartikel- en signbeurzen, zoals PSI-Viscom en Fespa. LabelExpobeursorganisator èn exposanten zochten in de laatste beursedities al nadrukkelijk naar overtreffende trappen voor het labelproduct en labelproductie-equipment, maar merken nu dat ‘de bomen niet tot in de hemel groeien’. Tarsus’ moderator Andy Thomas-Emans toonde in z’n Brusselse presentatie zelfs dat volgens FINAT RADAR de verkoop van labelconvertingbedrijven in 2018 met 8.3% daalde, en in Q1-19 nog eens met 4.9% daalde; ook merkbaar aan de consolidatietrend. Dit verklaart ook de keuze voor LabelExpo’s immer terugkerend highlight op flexibele verpakkingen; hèt marktsegment waarin vooral bredere (>60cm) smalbaanrotatiepersen opdrachten elders zouden kunnen wegsnoepen. Dat zou blijken in de ‘Flexible Packaging Arena’. Echter, daar gaven -anders dan aangekondigd- alleen Bobst en Xeikon met hun 67cm, respectievelijk 51.6cm brede roll2roll smalbaanpersen druk/printdemonstraties. Het uit bedrukte en gelamineerde folies daadwerkelijk stazakken/pouches, doypacks en sachets met zipsluiting maken, gebeurde echter op de HP-stand.
Pouches en flexibele verpakkingen vragen bredere persen
LabelExpo’19 toonde een schoorvoetende trend naar bredere smalbaan-flexorotatiepersen. Immers het planoformaat van stazakken en/of andere flexibele verpakkingen is vele malen groter dan de gemiddelde labelbreedtes. In de labelindustrie domineren al decennialang 30à40cm brede labelrotatiepersen; geboren uit technische noodzaak, omdat smalbaan-flexorotatie gevoelig was voor doubleerstrepen in vlakke rasters (hoe breder hoe gevoeliger daarvoor).
Maar Italiaanse persenbouwers, zoals Gidue/Bobst, met haar 67cm/brede M6 en Omet met haar 67cm brede X7-Xflex, waagden als eersten bredere persen te bouwen; nu gevolgd door Lombardi met haar max 110cm brede Invicta i2 en het Amerikaanse Mark Andy met haar 66cm brede Performance Series P9E. Allemaal persbreedtes die ooit voorbehouden waren aan tandstreep-vermijdende central-impression (Ci) flexodrukpersen. Daarop zijn alle drukkleuren gegroepeerd rondom één centrale tegendrukcilinder; voldoende breed voor labelproducties. Bobst’s, Omet’s, Lombardi’s en Mark Andy’s brede flexorotatiepersen als genoemd, hebben voor iedere kleur een eigen tegendrukcilinder. Ook Contiweb’s Thallo en DGPress’ Vision formaatvariabele offsetrotatiepersen beantwoordden behoeften aan bredere verpakkingsdrukpersen. HP Indigo herkende dat ‘gat in de smalbaanmarkt’ voor bredere roll2rollpersen, en lanceerde in 2014 haar 76.2m brede roll2roll HP Indigo 20000; nu wereldwijd al 200st. verkocht. Sinds haar lancering investeert HP Indigo veel moeite in coöperatie met convertingpartners voor grotere baanbreedtes: Agfa, ABGraphic, Edale, het Amerikaanse JetFX, Karville en Kurz. Dit naast meer partners voor software- en materiaaltoeleveringen.
HP Indigo 20000 en Karville’s laminator + pouchmaker demonstreren
HP Indigo’s LabelExpo’19-focus moést en zou flexibele-verpakkingenproductie aan bezoekers verduidelijken. Weliswaar níet in de Flexible Packaging Arena, maar met een trekpaard in HP Indigo’s eigen stand. Dat trekpaard heette ‘Karlville’s multiformat pouchmaking machine’, ofwel formaatvariabele stazakkenmachine met/zonder drink/schenktuit. Die demonstreerde offline-verwerking van de door HP Indigo’s 20000 geprinte- en door Karville’s ‘Pack Ready Laminator’ gelamineerde printbanen. Karville’s ‘KS-DSUP-400-GSW multilane pouchmaking machine’ heeft twee invoeropties beschikbaar: 1e haaks op de machinelijn loopt een volle baanbreedte (max 84cm) over de vouwneus/trechter (zie ook kopfoto en foto li/bo) dubbelgevouwen, haaks de verdere machine in voor invouwen van bodem (foto re/bo), aanbrengen zipsluiting, zijkanten dichtlassen en lossnijden (foto li/on). Bij de 2e invoeroptie worden twee halve printbanen op elkaar gelegd (re/on) en verder afgewerkt met zippersluiting en dichtsealen van zijkanten. Hierbij kan geen bodem worden ingevouwen, maar is het max zakformaat groter.
Met zo’n ingevouwen bodem praat je over een stazak, vooral geëigend voor verpakken van vloeibaar voedsel, zoals soepen. Dezer dagen begint de stazak last te krijgen van de plastic-ban door consumenten, en concurreert ze steeds vaker met TetraPak-, SIG- en Elopak ‘Brick’-kartonverpakkingen.
Stazakken zijn meestal uit meerlaagse-kunststoffen opgebouwd, wat bij recycling in het beste geval grijze plastics oplevert; niet meer bruikbaar voor voedselverpakkingen. Het lijkt er dus op dat LabelExpo’s (lees HP Indigo’s) nadruk op flexibele verpakkingen vooral ‘voor eigen parochie’ diende, als verkoopbevordering van HP Indigo’s 20000. Vanuit consumentenoogpunt echter te laat en niet plasticvermijdend genoeg gericht.
Kostenspiraal creëert tweedeling
Ooit had LabelExpo een beursaanbod van smalbaan flexorotatie-labelpersen en convertingsystemen die binnen de vijf- of nog ruim binnen de zescijferige verkoopprijzen bleven. Dat groeit nu uit tot kosten voor megalomane hybride labelpersen, die al gauw zevencijferig tussen één en twee miljoen€ kosten en nog (ruim) meer. Machinecombinaties zoals HP Indigo’s 20000, in combinatie met Karville’s ‘Pack Ready Laminator en Karlville multiformat pouchmaking machine, brengen oplopende investerings-, opstart- en exploitatiedrempels met zich mee (±3.5 miljoen€ of meer).
Zo’n kostenspiraalontwikkeling wordt steeds exclusiever bestemd voor grote labelconvertingbedrijven, en wordt minder toegankelijk voor de kleinere MKB labelproducenten; hèt ingrediënt voor een tweedeling in de labelproducentenmarkt. Als LabelExpo Europe-organisator Tarsus dit niet oppakt binnen het beursconcept, dreigt een val in eigen zwaard.
Kopfoto: In HP Indigo’s stand Karlville’s multiformat pouchmaking machine, waarbij de printbaan over een vouwneus getrokken, dubbelgevouwen rechts de verdere machine inloopt voor invouwen van bodem, aanbrengen van een schenk/drinktuit of een zipsluiting, zijkanten dichtsealen en lossnijden.
