Infodeskvraag: hechtingsproblemen bij zeefdruk door gewijzigde inkten en substraten
Via de INFODESK kwam een vraag binnen van een VIGC-lid dat zeefdruk in productie heeft. Door wijzigingen in de receptuur van de inkten én een gewijzigde samenstelling van de substraten treden er steeds vaker hechtingsproblemen op. Hoe kunnen deze aangepakt worden?
Dat is herkenbaar want zowel de inkten als de substraten veranderen onder meer door nieuwe grondstoffen, strengere regelgeving, andere additieven.
Meestal zal hechting nooit door één parameter worden bepaald. Goede oppervlaktespanning is belangrijk maar niet altijd voldoende. Het zal vaak een combinatie zijn van substraat, oppervlaktespanning, reinheid, inktchemie, laagdikte, droging/uitharding.
Onderstaande testmethodes kunnen een aanknopingspunt bieden:
- Nagaan of het substraat voldoende bedrukbaar is door het reinigen van het substraat en het meten van de oppervlaktespanning.
Dit kan hands-onmet behulp van een setje Dyne-stiften. Een te lage oppervlaktespanning veroorzaakt een slechte inktaanname. Viacorona- of plasma- of flamevoorbehandeling kan deze terug opgedreven worden.
- Hechting en droging controleren door tape-test of cross-cut of MEK-rubtestop de uitgeharde inktlaag voor een eerste indicatie.
- Meten van de UV-dosis (bij UV-zeefdruk), hiervoor bestaan er meetstrips, zie voor meer info https://www.sadechaf.eu/en/measuring-uv/
Een interessant VIGC-ledenvoordeel is de mogelijkheid om gebruik te maken van de ‘VIGC-INFODESK’, een ‘eerste hulp’-lijn naar VIGC-experten. Wij geven telefonisch snel en gratis advies op prangende grafisch gerelateerde vragen. Elke vraag die we binnen het uur kunnen oplossen, wordt gratis opgelost. Indien de scope van de vraag breder is, krijg je boven op de KMO-portefeuille tegemoetkoming als lid ook nog eens tot 30% korting op het uitgebreider advies. Elke maand bespreken we in de Eye Opener een recente vraag die we voor een VIGC-lid via de VIGC-infodesk hebben beantwoord.