BUMP19
Examens achter de rug, zomer in de lucht… hoog tijd voor BUMP. Ook dit jaar was VIGC van de partij op dit pareltje van een eendaags design festival. En het was, opnieuw, een absolute topper.
Op zoek naar inspiratie
Onlangs vroeg een stagiair me naar welke events hij zoal kon om wat inspiratie op te doen. In eerste instantie denkt een mens al snel aan OFFF in Barcelona, wat toch niets minder is dan het Mekka voor de naar verlichting zoekende creatief. En hoewel ik iedereen aanraad om een OFFF mee te pikken, hoef je het niet zover te zoeken. We worden in ons Belgenlandje verwend met spectaculaire events zoals het glorieuze UsByNight en ja ook het jaarlijkse BUMP is een warme aanrader.
Een kleine waarschuwing…
Wie naar BUMP gaat met het idee een ordelijk menu voorgeschoteld te krijgen, komt al gauw bedrogen uit. De line-up is een stoofpotje van de meest uiteenlopende creatieve disciplines. Van de wondermooie karakteranimaties van Mike Moloney(Art&Graf, UK), over de sublieme graphics van Annie Atkins(IE), tot de waanzinnige en compleet nutteloze installaties van Neil Mendoza(US)… BUMP laat je werkelijk alle hoeken van de creatieve kamer zien en volgens mij is dat één van de absolute troeven van dit festival. De eclectische line up maakt de beleving een zeer persoonlijk iets. Zelf werd ik helemaal wild van het typografische werk van Tina Touli(UK), anderen zijn dan weer gecharmeerd door de sociaal geïnspireerde projecten van Manon Van Hoeckel(NL).
Op ontdekkingstocht
Het leuke aan BUMP is dat je altijd wel enkele ontdekkingen doet. De Ierse grafisch ontwerpster Annie Atkins laat ons kennis maken met het grafische werk nodig voor het fabriceren van allerhande rekwisieten voor filmprojecten zoals The Grand Budapest Hotel, Isle of Dogs, Boxtrolls en Bridge of Spies.
Het is werkelijk hallucinant om te horen met hoeveel oog voor detail dergelijke ‘props’ worden nagemaakt. “Als iets in de tijd waarin de film zich afspeelt met de hand werd gemaakt, maak ik het nu ook met de hand”,schetst de aanstekelijk gedreven Annie haar van perfectionisme doordrenkte workflow. En als je denkt dat je er met één exemplaartje vanaf bent, dan heb je het toch verkeerd voor. Van sommige ‘props’ fabriceert het team van Annie niet één, maar soms wel 10 of meer absoluut identieke exemplaren. En het is niet dat die dingen zomaar uit de printer rollen. Vlekken, scheurtjes, vervaagde letters… alles is identiek in vorm en afwerking.
Raphaels Pendel
Ook Jens-Ove Panknin, designer en art director bij de gerenommeerde ART+COM Studios heeft een verassing in petto. Aanvankelijk imponeerde Jens-Ove niet meteen. Het kinetische tapijt van 714 organisch bewegende bollen voor het BMW museum in Munchen mag dan wel iconisch zijn, de installatie is ondertussen al ruim 10 jaar oud en ik was toch enigszins verbaasd dit opnieuw te zien opduiken. Gelukkig hebben ze bij ART+COM niet stil gezeten en de realisatie van de Raphaels Pendel (2018) in het magistrale atrium van het Pharma en Diagnostics Centre van Roche in Penzberg, is niets minder dan verbluffend. ART+COM beschouwt technologie als een artistiek medium en het is indrukwekkend om te zien hoe een studio van een 80-tal medewerkers tot zo’n grootse realisaties in staat is.
Meet D.O.U.G.
Een van de aandachtstrekkers in de line up van dit jaar was ongetwijfeld multi-disciplinary artist Sougwen Chung (US). Sougwen is voormalig researcher aan het fameuze MIT Media Lab en momenteel Artist in Resident bij Bell Labs en het New Museum of Contemporary Art in New York.
Ik had het geluk Sougwen eerder aan het werk te zien tijdens een OFFF vele jaren geleden en ik was overweldigd door haar organische en mysterieuze tekenkunsten. Ook toen al zocht Sougwen het multidisciplinaire op en fabriceerde ze heuse installaties met haar bevreemdend werk.
Vandaag laat Sougwen ons kennismaken met haar exploten op het vlak van robotica en artificial intelligence. Zo maken we kennis met de verschillende generaties van D.O.U.G. (Drawing Operation Unit Generation), een gerobotiseerde kopie van Sougwen’s eigen tekenende hand. Al tekenend leert D.O.U.G. van de bewegingen van Sougwen en samen creëren ze nieuwe uitingen van haar zo typerende werk. Technisch ongetwijfeld een huzarenstukje, maar zelf vind ik haar vroege, eigenhandig getekende werk toch inspirerender. We konden ons ook niet van de indruk ontdoen dat Sougwen een beetje op automatische piloot presenteerde. Of was het de jet lag die haar parten speelde?
Fish Hammer en Hamster Selfies
Afsluiten doet BUMP altijd met een klepper van formaat. Zo zagen we in eerdere edities al motion graphics design director GMunken Hollywood director Ash Thorphet beste van zichzelf geven. Dit jaar mocht ‘maker of stuff’ Neil Mendoza (US) het festival afsluiten. Neil Mendoza’s werk combineert installaties, elektronica en software tot de meest bizarre knutselwerkjes. Wat dacht je bijvoorbeeld van de Fish Hammer. “Mensen vernielen de oceaan met plastic. Met Fish Hammer wil ik de rollen omdraaien en de vis in staat stellen om spullen van de mens om zeep te helpen”,verklaart Neil. Kan het nog gekker? Tuurlijk, wel. De Hamster Powered Hamster Drawing Machine is een installatie waarbij een hamster door in een rad te rennen een ‘selfie’ tekent van… een hamster. Hilarisch toch.
Kortrijk is een eindje sporen, maar BUMP is meer dan de moeite waard. De line up is elk jaar een bonte cocktail en het event is een weelderige bron van creatieve goesting. Ga na afloop ook niet meteen lopen. De afterparty is altijd reuze gezellig. BUMP is een organisatie van Devine, de afdeling Digital Design & Development van de Hogeschool West-Vlaanderen.
